Ik droomde eens
en zie, ik liep
aan’t strand
bij lage tij.
Ik was daar
niet alleen,
want ook
de Heer
liep aan
mij zij.
We liepen
samen
het leven door
en liepen in
het zand
een spoor
van stappen,
twee aan twee;
de Heer liep
aan mijn hand.
Ik stopte en
keek
achter mij
en zag mijn
levensloop
in tijden
van geluk
en vreugd
van diepe
smart
en hoop.
Maar als ik
goed het
spoor bekeek
zag ik, langs de
hele baan
daar waar
het juist
het moeilijkst
was,
maar een
paar
stappen
staan…
Ik zei toen:
“Heer waarom
dan toch?
Juist toen ik
U nodig had;
juist toen ik
zelf geen
uitkomst zag
op het
zwaarste deel
van het pad.”
De Heer
keek toen
vol liefde
mij aan
en antwoordde
op mijn vragen:
“Mijn lieve kind,
toen ’t moeilijk
was,
toen heb Ik j
e gedragen.
~~~~~~~~~~~~~
|
0
